Badania ekologiczne

Przejdź do treści



Przyroda



W badaniach ekologicznych szczególnie często mierzy się wilgotność względną powietrza. Jednak jako miara stosunków wilgotnościowych w środowisku stosowana jest często odwrotność wilgotności względnej powietrza, czyli tzw. deficyt prężności pary wodnej (różnica między prężnością pary wodnej w stanie nasycenia, a rzeczywistą jej prężnością), ponieważ parowanie jest proporcjonalne raczej do deficytu prężności pary wodnej niż do wilgotności względnej powietrza. Ponieważ w przyrodzie powszechnie wy--stępują dobowe zmiany wilgotności (np. w nocy jest ona większa, a w dzień mniejsza) oraz pionowe i poziome jej zróżnicowanie w środowisku, więc wilgotność — podobnie jak temperatura i światło — wywiera duży wpływ na aktywność życiową organizmów oraz ogranicza ich rozmieszczenie. Wilgotność spełnia szczególnie ważną rolę jako czynnik modyfikujący wpływ temperatury, jak to będzie przedstawione w następnej części. Szybkość parowania (ewaporacji) jest ważnym czynnikiem ekologicznym, szczególnie dla roślin lądowych i mierzone jest zwykle ewaporymetrem (parowanie z otwartych powierzchni) lub atmometrami (parowanie z powierzchni porowatych).

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego